KEDİLERDE LÖSEMİ

Feline leukemia hastalığı, feline leukemia virüsünün (FeLV) yolaçtığı kanser benzeri hastalıktır. FeLV virüsünün oluşturduğu lösemi hastalığının diğer lösemi (kan kanseri) hastalıklarından farklı yanı sinsi bir şekilde vücutta saklanması ve hasta FeLV virüsü ile enfekte olduktan aylar hatta yıllar sonra hastalığın belirtilerinin ortaya çıkabilmesidir. FeLV kedilerde ağır bir hastalık tablosuyla seyreden ölümcül bir hastalıktır.
Hastalığı oluşturan virus retrovirus ailesindendir, kedilerde immun yetmezlik virüsü (FIV – Feline İmmunodefiency virus) ve insanlarda immun yetmezlik virüslerininde bu aileye mensub olmasından dolayı önemlidir. (HIV- Human İmmunodeficiency virus AIDS). FeLV ve FIV hastalıklarının kedilerden insanlara bulaştığını kanıtlayan herhangi bir bulgu yoktur.
Feline Leukemia Nasıl Bulaşır?
Büyük oranda bulaşma enfekte(virusu taşıyan) kedilerin salyalarından olmaktadır. Kediler arasındaki burun buruna kurulan kontak sırasında hastalığın bulaşması mümkündür. Enfekte kedilerin yiyecekleri, yemek kapları, ve eşyalarıda bu virusu taşıyor olabilir.
Isırma diğer önemli bir bulaşma yoludur. Erkek kedilerin dişiler için yaptıkları kavgalarda FeLV sıklıkla ısırma yoluyla bulaşabilmektedir.
Bir diğer bulaşma yoluda hasta kedilerin dışkıları, idrarları ve gözyaşlarıdır, tüm bu ifrazatla bulaşan eşyalarda hastalığın yayılmasında rol oynar.
FeLV Vücutta Hangi Hastalıklara Yol Açabilir?
İmmun yetmezlik
Anemi
İmmun kaynaklı hastalıklar
Üreme problemleri
Mide- barsak hastalıkları
Sinir sistemi hastalıkları
Kan hücreleri hastalıkları
Feline Leukemi nasıl Önlenir?
Aşılama: Feline leukemi hastalığına karşı piyasada pek çok aşı bulunmaktadır. Bu aşılar hastalığa karşı bağışıklık sağlamaktadırlar. Aşılar içlerinde inaktive edilmiş (öldürülmüş) virüsleri veya onların genetik parçalarını taşımaktadırlar. Tüm aşılarda olduğu gibi vücuda verilen bu yabancı maddeye karşı kedilerde de karşıt proteinler oluşturulmakta ve böylece bağışıklık kazanılmış olmaktadır. Aşı her yıl tekrarlanarak kedinin hastalığa karşı bağışıklığı devam ettirilmiş olur.

KEDİ VE KÖPEKLERDE DIŞ PARAZİTLER

Kedi ve Köpeklerde en çok görülen dış parazitler pire ve kenelerdir. Bu parazitler üzerinde yaşadıkları canlıyı beslenmek ve çoğalmak amacıyla kullanırlar. Dış parazitler üzerinde yaşadığı konaktan beslenmek amacıyla kan emerken bir takım deri reaksiyonlarına sebep olurlar işte bu reaksiyonların genel adı ektoparaziter dermatitis (deri yangısı)dir.

Ektoparaziter dermatitis kedi ve köpeklerde pire ve kenelerin neden olduğu dermatitislerin genel adıdır. Konakçı olduğu canlının kanını emerek beslenen bu parazitler hipersensivite ve kan kaybı anemisine neden olabilmekte ayrıca kene enfestasyonlarında, paraliz ve toksikasyon durumlarıyla karşılaşılabilmektedir.
Ektoparaziter dermatitisler adı altında pirelerin neden olduğu Pire ısırığı alerjisi ve kenelerin neden olduğu deri sistemi hasarları sayılabilir bu hasarların yanında parazit, mantar, bakteri ve virüsleri bulaştırarakta konaklarına zarar verirler.
Etkenler : Kedi ve köpeklerdeki keneler Ixodidae ailesine ait kenelerdir, bunlar; yumurta, larva, nimf ve erişkin olmak üzere dört dönem geçirirler, sert keratinize kabukla çevrilidirler, yetişkin dişi kenelerin yumurtlamadan önce kendi ağırlıklarının 100 katına çıkacak kadar beslenmeye ihtiyaçları vardır.
Kedi ve Köpeklerde bulunan pirelerden Ctenocephalides felis en çok rastlanılanıdır, C.canis ve Pulex irritans'a daha az raslanmaktadır. Yaşam çemberlerini tamamlamak için sıcak ve nemli ortamlara ihtiyaç duyarlar yumurta, larva, pupa ve yetişkin olmak üzere dört dönem geçiren pirelerin erişkinleri çok uzun mesafelere zıplayabilmekte ve yaşam çemberlerini 3 haftada tamamlayarak yaşam alanlarına binlerce yumurta dökmektedirler.

Belirtileri ve Patofizyoloji : Keneler sayı olarak çok fazla olduklarında kan kaybı anemisine yol açabilirler; ağrısız ısırıklarıyla lokal enfeksiyon riskine ve hasara yol açarlar; salyalarında taşıdıkları nörotoksinlerle metabolik etkiye, paralize neden olabilirler; diğer enfeksiyon etkenlerinin, parazitlerin ve virüslerin bulaşmasına neden olurlar.
Pireler pire ısırığı alerjisi; pire salyasında bulunan histamin benzeri komponentlerin kedi ve köpeklerde meydana getirdiği alerjik belirtilerdir. Kedi ve köpeklerde caudal dorso-lumbar bölgede milier dermatitis, kabuklanma, kepeklenme, kaşıntı, alopesi meydana getirir, lezyonlar kafa, boyun ve inguinal bölgede de görülebilir, köpeklerde papullere daha çok rastlanılır ayrıca köpeklerde hiperpigmentasyonda olabilir.

Ayırıcı Tanı, Teşhis ve Tedavi : Kenelerin hasta üzerinde görülmesi oldukça kolaydır, ancak pireler için az sayıda olduklarında aynı şey söz konusu değildir, bu nedenle pireler için " ıslak mendil" yöntemi denilen yöntemle tespit edilir. Hayvanın yanına koyulacak ıslak bir kağıt havlu yada mendil üzerinde hayvan tarandığında kırmızı-kahve lekeler oluşuyorsa test pozitifdir, bu lekelerin nedeni pirelerin emdikleri kandan aldıkları boya maddelerini dışkılarıyla dışarı atmalarıdır. Pire enfestasyonlarının ayırıcı tanısında; besin alerjisi, atopi, sarkoptes uyuzu, cheyletiellosis ve keratinizasyon bozuklukları bulunmaktadır.
Kene ve pire tedavisi amacıyla piyasada, pek çok farklı etken madde içeren preparatlar bulunmaktadır. Bu preparatlar küratif amaçla kullanılabileceği gibi preventif olarakta kullanılırlar.

KEDİ VE KÖPEKLERDE UYUZ PROBLEMİ

Kedi ve Köpeklerde Uyuz Hastalığı (Demodikozis) : Daha çok köpeklerde ve ender olarakda kedilerde görülen derinin yangısal ektoparaziter bir hastalığıdır. Hastalık etkeni, Demodex canis normal deri florasında kıl köklerinde ve yağ bezlerinin içerisinde az sayıda bulunabilen bir ektoparazittir, çeşitli nedenlere bağlı olarak parazit sayısının artmasıyla birlikte hastalık ortaya çıkar. Hastalık köpeklerde lokalize ve generalize demodikozis olarak görülebilir. Parazit sayısının aşırı miktarda artışına immun sistemi baskılayıcı hastalıklar neden olmaktadır. Kedilerde hastalığa yol açan iki etkenden biri olan Demodex cati kulak kanalı mukozası ve deride bulunabilmektedir ancak hastalığa kedilerde daha nadir rastlanılır.
Hastalığın Belirtileri : Belirtiler demodikozisin lokalize veya generalize olmasına göre değişmektedir; Lokalize demodeksde lezyonlar hafif eritremler, alopesik alanlar ve kabuklanmalar şeklindedir, lokalizasyon yerleri en çok yüz bölgesinde perioral ve periocular bölge, göğüs bölgesi ve bacaklar olmaktadır. Generalize demodikozisde vücudun her yeri etkilenmekte genel bir alopesiyle beraber hastalığın ilerlemiş olup olmamasına bağlı olarak hafifden şiddetliye doğru; eritremler, kabuklanmalar-kepeklenmeler, frunkulozis ve sekonder bakteriyel enfeksiyonla birlikte eksudatif granulomatöz deri yangısı izlenir. Hasta genelde kaşektik, bitkin görünüşlüdür. Kedilerde demodikozis vakalarında kaşıntı görülebilirken köpeklerde çok enderdir.
Teşhis ve Ayırıcı tanı : Ayırıcı tanısında 1-Bakteriyel furunkulozis-folikülitis 2-Dermatofitozis 3-Kontakt dermatitis 4-Dermatomiyozitis 5-Sistemik lupus erithematosus bulunur. Kesin tanıya deri kazıntısı ve kutanöz biyopsi yardımıyla gidilir, ancak unutulmaması gereken nokta deri kazıntısının yapılabildiği kadar çok bölgeden ve lezyonların bitiş sınırlarından yapılması gerektiğidir.