KEDİLERDE LÖSEMİ

Feline leukemia hastalığı, feline leukemia virüsünün (FeLV) yolaçtığı kanser benzeri hastalıktır. FeLV virüsünün oluşturduğu lösemi hastalığının diğer lösemi (kan kanseri) hastalıklarından farklı yanı sinsi bir şekilde vücutta saklanması ve hasta FeLV virüsü ile enfekte olduktan aylar hatta yıllar sonra hastalığın belirtilerinin ortaya çıkabilmesidir. FeLV kedilerde ağır bir hastalık tablosuyla seyreden ölümcül bir hastalıktır.
Hastalığı oluşturan virus retrovirus ailesindendir, kedilerde immun yetmezlik virüsü (FIV – Feline İmmunodefiency virus) ve insanlarda immun yetmezlik virüslerininde bu aileye mensub olmasından dolayı önemlidir. (HIV- Human İmmunodeficiency virus AIDS). FeLV ve FIV hastalıklarının kedilerden insanlara bulaştığını kanıtlayan herhangi bir bulgu yoktur.
Feline Leukemia Nasıl Bulaşır?
Büyük oranda bulaşma enfekte(virusu taşıyan) kedilerin salyalarından olmaktadır. Kediler arasındaki burun buruna kurulan kontak sırasında hastalığın bulaşması mümkündür. Enfekte kedilerin yiyecekleri, yemek kapları, ve eşyalarıda bu virusu taşıyor olabilir.
Isırma diğer önemli bir bulaşma yoludur. Erkek kedilerin dişiler için yaptıkları kavgalarda FeLV sıklıkla ısırma yoluyla bulaşabilmektedir.
Bir diğer bulaşma yoluda hasta kedilerin dışkıları, idrarları ve gözyaşlarıdır, tüm bu ifrazatla bulaşan eşyalarda hastalığın yayılmasında rol oynar.
FeLV Vücutta Hangi Hastalıklara Yol Açabilir?
İmmun yetmezlik
Anemi
İmmun kaynaklı hastalıklar
Üreme problemleri
Mide- barsak hastalıkları
Sinir sistemi hastalıkları
Kan hücreleri hastalıkları
Feline Leukemi nasıl Önlenir?
Aşılama: Feline leukemi hastalığına karşı piyasada pek çok aşı bulunmaktadır. Bu aşılar hastalığa karşı bağışıklık sağlamaktadırlar. Aşılar içlerinde inaktive edilmiş (öldürülmüş) virüsleri veya onların genetik parçalarını taşımaktadırlar. Tüm aşılarda olduğu gibi vücuda verilen bu yabancı maddeye karşı kedilerde de karşıt proteinler oluşturulmakta ve böylece bağışıklık kazanılmış olmaktadır. Aşı her yıl tekrarlanarak kedinin hastalığa karşı bağışıklığı devam ettirilmiş olur.

KEDİ VE KÖPEKLERDE DERİ MANTARI

Dermatofitozis : Kedi ve köpeklerde derinin superficial tabakaları

nın etkilendiği mantar enfeksiyonlarıdır.

Hastalığın kedi ve köpeklerde en çok rastlanan etkeni Microsporium canis'dir (kedilerde %98, köpeklerde %70), M.canis'den sonra sırayı M.gypseum ve Trichophton mentagrophydes almaktadır. Etkenlerin inkübasyon süresi 1-4 hafta arasında sürmektedir. Hastalığa genç hayvanlarda ve uzun tüylü kedi ve köpek ırklarında daha sık rastlanılır.

Hastalığın Belirtileri : Hastalığın tipik görünümü bozuk para büyüklüğünde ve yuvarlaklığında allopesik lezyonlardır (sirküler alopesi). Alopesik lezyonlarda kabuklanma, eritremler, hiperpigmentasyon ve kaşıntı görülebilir, kaşıntı her zaman olmayabilir. Lezyonlara daha çok yüz, kulakların çevresi ve ekstremitelerde rastlanır. Kedilerin %90'ýndan fazlasında hastalık çok az belirti gösterir, yüz bölgesinde çok az miktarda tüy kalitesinde bozulma ve dökülme görülebilir, hatta infekte kediler hiç bir belirti göstermeye de bilirler.

Teşhis ve Ayırıcı tanı : Ayırıcı tanısında kedilerde milier dermatitis, köpeklerde folikülitis, furunkulozis ve alopesiye neden olabilecek hastalıklar bulunmaktadır, demodikozis ve bakteriyel deri enfeksiyonları en çok karıştığı hastalıklardır.

Teşhisde kan parametre değerleri, biyokimyasal testler ve idrar analizi geçersizdir. Teşhis yöntemlerinin en geçerlisi fungal kültür yapılması olacakdır, ayrıca tüyler ve lezyonlardan alınan döküntülerde mikroskobik incelemeyle enfeksiyona neden olan mantar cinsi ve özellikleri ortaya çıkartılabilir. Dermatofitozis teşhisinde kullanılan bir diğer yöntemde Wood's lambası yöntemidir, bazı mantar türleri bu ışık altında flouresans vermektedirler, ancak pek çok patojen fungal etkenin Wood's lambası altında flouresans vermediği unutulmamalıdır. Kedi ve köpeklerde fungal enfeksiyonlara en çok neden olan M.canis Wood's lambası altında elma yeşili flouresans vermektedir.

KEDİ VE KÖPEKLERDE UYUZ PROBLEMİ

Kedi ve Köpeklerde Uyuz Hastalığı (Demodikozis) : Daha çok köpeklerde ve ender olarakda kedilerde görülen derinin yangısal ektoparaziter bir hastalığıdır. Hastalık etkeni, Demodex canis normal deri florasında kıl köklerinde ve yağ bezlerinin içerisinde az sayıda bulunabilen bir ektoparazittir, çeşitli nedenlere bağlı olarak parazit sayısının artmasıyla birlikte hastalık ortaya çıkar. Hastalık köpeklerde lokalize ve generalize demodikozis olarak görülebilir. Parazit sayısının aşırı miktarda artışına immun sistemi baskılayıcı hastalıklar neden olmaktadır. Kedilerde hastalığa yol açan iki etkenden biri olan Demodex cati kulak kanalı mukozası ve deride bulunabilmektedir ancak hastalığa kedilerde daha nadir rastlanılır.
Hastalığın Belirtileri : Belirtiler demodikozisin lokalize veya generalize olmasına göre değişmektedir; Lokalize demodeksde lezyonlar hafif eritremler, alopesik alanlar ve kabuklanmalar şeklindedir, lokalizasyon yerleri en çok yüz bölgesinde perioral ve periocular bölge, göğüs bölgesi ve bacaklar olmaktadır. Generalize demodikozisde vücudun her yeri etkilenmekte genel bir alopesiyle beraber hastalığın ilerlemiş olup olmamasına bağlı olarak hafifden şiddetliye doğru; eritremler, kabuklanmalar-kepeklenmeler, frunkulozis ve sekonder bakteriyel enfeksiyonla birlikte eksudatif granulomatöz deri yangısı izlenir. Hasta genelde kaşektik, bitkin görünüşlüdür. Kedilerde demodikozis vakalarında kaşıntı görülebilirken köpeklerde çok enderdir.
Teşhis ve Ayırıcı tanı : Ayırıcı tanısında 1-Bakteriyel furunkulozis-folikülitis 2-Dermatofitozis 3-Kontakt dermatitis 4-Dermatomiyozitis 5-Sistemik lupus erithematosus bulunur. Kesin tanıya deri kazıntısı ve kutanöz biyopsi yardımıyla gidilir, ancak unutulmaması gereken nokta deri kazıntısının yapılabildiği kadar çok bölgeden ve lezyonların bitiş sınırlarından yapılması gerektiğidir.

KEDİ VE KÖPEKLERDE AKNE PROBLEMİ

Akne : Genç hayvanlarda dudak ve çene altı bölgesinde derinin yangılanmasıyla karakterize bir hastalıkdır. Köpeklerde folikülit ve furunkulozlar görülebilir, kedilerde ise sivilceler, hafif eritromatöz papüller ve seröz kabuklanmalar şeklinde görülür daha şiddetli vakalarda hemorarjik kabuklanmalar, püstüller, alopesi ve ağrılı furunkulozlar görülebilir. Kedilerde hemen her yaş ve ırkda görülür, köpeklerde ise kısa tüylü ırklarda daha çok görülür, boxer'lar, Doberman pinscher'lar, English bulldog'lar ırk olarak predispozedirler.
Hastalığın Nedenleri : Hastalığın sebepleri tam olarak bilinmemekle birlikte genetik nedenlere dayanması muhtemeldir. Kedi ve Köpeklerde herhangi bir sebeple bölgedeki tüylerin kesiminde derinin hasara uğraması, irritan maddelere maruz kalması ve sekonder bakteriyel enfeksiyonlar hastalığın ilerlemesine ve kronik bir hal almasına yol açar.
Teşhis ve Ayırıcı Tanı : Dermatofitozis, demodikozis, kontakt dermatitis, yağ bezleri ve diğer epidermal neoplaziler ayırıcı tanısında göz önünde bulundurulmalıdır. Hastalığın görüntüsü tipik olduğundan teşhisi oldukça kolaydır.